xoves, 30 de xuño de 2022

Acróstico "Incomprendidos" de Noor Medina García (2º Bach A)


Incluso cando penso que vai ben

Nos momentos nos que sinto realmente

Como que son parte dun grupo

Onde a miña individualidade

Mantense entre a multitude

Pregúntome se será posible

Recibir a aceptación sendo auténticos

Estando conectados coa nosa esencia

Non creo ser a única que o pensa, mais

Dubido chegar a poder cambiar

Interactuando a través de personaxes

Desde onde poder comunicarnos sen medo

Ocultando as nosas identidades

Sendo condenados á eterna incompresión


"Incomprendidos" de Noor Medina García



ACRÓSTICO "Amistade" de Raquel Pardo (2º Bach A)


A
lgúns grandes sentimentos

Mantés a ikusión de saír con eles

Imaxinas unha amizade infinita

Só contas coas súas opinións

Tardes de quedar e saír

Agradeces os consellos

Dás sempre a cara por eles

Estás aí cando o necesiten


"Amistade" de Raquel Pardo



CALIGRAMAS de Saray Cañás Torrón e Noor Medina García (2º Bach A)

Saxo de Noor Medina García
Bailar de Saray Cañás Torrón
Bolboreta e Rosa de Saray Cañás Torrón

venres, 3 de xuño de 2022

O elefante branco de Xesús Fraga, recensión literaria de Andrea Martínez Folla (1º ESO A)

Este libro escrito por Xesús Fraga, reflicte a situación dun preadolescente que vai pasar o verán á casa dos seus avós afastándose das fantásticas vacacións que el esperaba cos seus amigos e a praia.

Ao comezo tomou a viaxe como un castigo, pero non sabía a que se debía se sacara unhas notas moi boas nese curso. A estadía en Lugo fíxoselle moi aburrida, aínda que tiña a compaña do seu curmá Víctor; un estudante clandestino de inglés ao que lle encantaba contar mentiras, das que o neno estaba farto.

Un día, o avó entregoulle ao neto un libro de Fole chamado Terra brava, que comezou a ler pero non o entretivo, de modo que se lembrou dun truco que lle dixera un amigo cando un libro non lle gustase: comezalo polo final. E iso fixo, rematou nunha pequena historia dentro da do libro, que estaba ambientada na época da IIGM na que unha parella logra fuxir da morte polos nazis, onde a fermosa muller leva un colar cun medallón co elefante branco gravado.

O seu avó Nicasio traballaba nos ferrocarrís, de modo que o neto aprendeu moito do labor e, xunto coa avoa atendía e axudaba na hospedaxe. Un cliente en particular tiña a característica de pagar un ano por adiantado aínda que pasaba regularmente por alí. Este cliente era un mago, que comezou a engaoilar o rapaz coas súas historias pasadas; unha delas coincidía coa historia que lera no libro de Fole, polo que entre o mago (que a súa vida foi salvada por unha fotografía co emperador) e seu avó (quen contou a súa parte da historia a Fole) foi completando información sobre aquela trama.

Ao mesmo tempo que estaba na súa investigación, chegábanlle cartas da súa amiga Clara poñéndoo ao día do que pasaba mentres non estaba. O protagonista, aínda desconcertado do motivo da súa estadía en Lugo, quíxolle preguntar se podía averiguar o que pasaba. Coma se lle lera a mente, antes de entregar esa carta, chegoulle outra de Clara na que dicía que vira o pai do seu amigo con outra muller que a simple vista, se alguén non coñecía quen era a muller de verdade, pensaría que era ela.

Esta noticia desconcertou aínda máis o protagonista polo que quixo conseguir respostas por parte dos seus avós. Nese momento coincidiu a chegada dos pais de Víctor e nunha conversa entre o protagonista e o tío descubriuse unha das mentiras de Víctor e este enfadouse e soltou o motivo da estancia do curmá en Lugo: os seus pais ían separarse. O protagonista non quería crelo, pero ninguén o contradiciu polo que aceptou que era verdade. A frustración de que ninguén llo dixera e que todos o soubesen fixo que decidira marchar correndo á estación e non volver. Por sorte chegou o seu tío e xuntos foron no seu coche xunta á nai do neno para falar as cousas.

Co tempo, o protagonista aceptou a situación e seguiu a súa vida en Madrid, onde estaba matriculado na Universidade cursando a carreira dos seus soños: xornalismo. Alí remata saíndo con Clara e as visitas cos avós eran cada vez menos frecuentes.

Un día, Clara dálle a noticia do falecemento do seu avó, cousa que o deixou moi apenado; rapidamente colleu rumbo a Lugo para ir ao velorio onde se reencontrou cos seus familiares despois de anos. Ao marxe de compartir a pena pola morte foi un motivo polo que todos volveron reunirse, e, Víctor, xa moi cambiado, quixo ensinarlle algo que o avó levaba tempo querendo que vira: o maletín do mago, do que nunca se separaba. Finalmente, entre todas as cousas do mago, o protagonista quedou co colar co medallón de elefante branco que tantos recordos lle traía.

Esta historia gustoume bastante, sobre todo a evolución do personaxe protagonista xunto, á do seu curmá. Paréceme que amosa un sentimento moi familiar e que ao fin e o cabo son situacións que poden acontecerlle a calquera neno ou nena, e ás veces non fáciles de controlar.

domingo, 29 de maio de 2022

Made in Galiza de Séchu Sende, recensión literaria de Diego Vilela Quintela (1º Bach A)

 

Made in Galiza é o nome do libro que tiven que ler para esta terceira avaliación, e a verdade é que me gustou moito. Escollín este libro, xa que, ao ver o seu título, me chamou moito a atención e me fixo escollelo entre outros moitos.

Ao comezar a lelo, chamoume moito a atención a maneira e a forma na que estaba escrito e distribuído este libro. Probablemente, se comezas a ler agora o libro, daraste conta de que está distribuído en moitos capítulos de temas moi diversos, pero todos relacionados coas linguas e a comunicación, que penso que foi clave para o desenvolvemento humano. En total hai 42 contos con personaxes e argumentos diferentes, moi breves e rápidos de ler. Por exemplo, hai capítulos de apenas 2 páxinas, polo que impresiona bastante a orixinalidade que tivo o escritor (Séchu Sende) á hora de escribir este libro.

Chamoume a atención a forma coa que fala, pensa e critica a nosa lingua que se está perdendo. Poderíase dicir que se trata dun libro máis ou menos sociolingüístico, xa que conta, mediante cada capítulo, as diferentes actitudes da sociedade sobre o galego. Por exemplo, hai un relato que trata sobre un bebé, que nos conta dende o seu punto de vista, que os seus pais falan diferente entre eles e os seus avós (falan en galego) e cando lle falan (porque lle falan en castelán), polo tanto non entende porque lle falan diferente a ela. Neste capítulo de exemplo, podemos observar como este é un tema que ocorre en moitas casas, xa que nalgunhas familias trátanse e comunícanse entre eles en galego, e aos seus fillos ou netos lle falan en castelán. Polo tanto, por capítulos como este penso que Séchu Sende escribiu un libro de temas sociolingüísticos, que el trata cunha orixinalidade e retranca, que non moitos escritores son capaces de facer, xa que (polos menos a min) me fixo reflexionar bastante sobre a nosa lingua.

Tamén me gustou moito un capítulo no que basicamente aparece un cartel, ocupando toda a páxina, que dá as instrucións para comezar a falar unha lingua calquera, neste caso o galego. Destaca o humor que ten o autor á hora de escribir o libro, porque fíxome moita graza a frase dese cartel que dicía que non notará o cambio de antes de falar a lingua e despois de falala e aprendela.

En conclusión, foi un libro que me gustou moito ler xa que está escrito dunha forma moi orixinal, ao igual que o contido, ademais de que é breve e rápido de ler. Como dixen antes, cada capítulo trata un tema diferente, polo que cada un faite reflexionar sobre o uso da nosa lingua que se non se fai nada, perderase.

Sinceramente, recoméndolle este libro a calquera persoa que lle interese o tema da sociolingüística ou da lingua galega na nosa sociedade.

Acróstico "Incomprendidos" de Noor Medina García (2º Bach A)

I ncluso cando penso que vai ben N os momentos nos que sinto realmente C omo que son parte dun grupo O nde a miña individualidade M antense ...