LÉXICO DA HABITAÇÃO. TURMA DE 1º ESO PORTUGUÊS

 

LÉXICO DA ROUPA. TURMA DE PORTUGUÊS 3 ESO

 

LÉXICO DO CARRO EM PORTUGUÊS. TURMA DE 4º ESO

 

Daniela Naya Torreiro (4º ESO C)

Lucía Varela Janeiro (4º ESO B)

Ainhoa Varela Gómez (4º ESO B)

Recensións sobre o filme Matria de Alberto González Aller, Noa González Uzal e Ana M. Polanco Ramos (1º Bach B)

Este trimestre elixín ver a película Matria. Esta obra conta a vida de Ramona, unha muller á que lle suceden diferentes problemas ao longo da película, tanto laborais (na fábrica onde traballaba) como familiares (coa súa filla), o que lle leva no final a decidir refacer a súa vida dende cero.

Esta película galega foi moi amena e entretida, mostra a realidade da vida de moitas mulleres, especialmente nos ámbitos máis importantes da súa vida: o traballo e a familia. Porén, Ramona , a pesar dos seus momentos de baixón, móstrase sempre como unha persoa forte, e busca continuamente solucións; ata que decide deixar todo atrás e comezar de novo lonxe do seu fogar e da súa xente.

Gustoume moito a película, tanto a súa trama como a actuación dos actores, a gravación e os diálogos. Recoméndoa.

Ana M. Polanco Ramos (1º Bach B)

Este último trimestre, aproveitando a semana do cine en galego, uns compañeiros máis eu fomos ver a película de “Matria”.

Esta película trata de Ramona, unha muller que vive amargada debido á súa mala relación co seu marido e ao mal momento, tanto laboral como persoal, polo que está a pasar.

Ao longo do filme, pódese ver como Ramona vai afrontando todos os problemas que lle suceden, como o despido do seu antigo traballo nunha fábrica de conservas, ou a cantidade de traballos que fai co único obxectivo de poder pagarlle uns estudos en condicións a súa filla, coa que non ten unha relación exemplar.

Finalmente cando Estrella, a súa filla, decide facer a súa vida sen depender de ela, Ramona decide marchar da vila galega onde vivía, xa que pensa que é a única vez que pode facer algo por si soa sen a necesidade de traballar para ninguén e facer nada por ninguén; só por e para ela.

Na miña opinión esta película está moi ben, xa que mostra moitos aspectos da vida que non estamos acostumados a ver, polo que a recomendo.

Noa González Uzal (1º Bach B)

Baixo o meu punto de vista é unha película moi conmovedora e que busca a reflexión do espectador. A súa ambientación nunha aldea de Galicia e a súa exploración sobre temas como a maternidade, a familia e a loita contra as adversidades que, fan que a historia sexa realista e que algunhas persoas podan verse reflectidas nela.

Matria non trata dunha muller calquera que, Ramona, sae adiante como unha heroína. Sen capa, nin súper poderes, simplemente con superación ante a crúa realidade que lle tocou vivir.

Esta película recoñece o traballo de todas aquelas mulleres que viven e traballan pola súa familia, dende o amencer ata o solpor, para sobrevivir e manter os seus seres queridos.

Alberto González Aller (1º Bach B)

Mulleres na química de Sergio Menargues, podcast de Emma Buján Mouriño (1º Bach A)

O señor das moscas de William Golding, booktrailer de Gabriela López Iglesias (1º Bach A)

En canto ao libro, sorprendeume. Ao comezo custoume seguir a historia e fíxoseme un pouco lento, pero, da metade cara o final, mellorou moitísimo. Eu tendo a posicionarme cos personaxes, pero durante todo o libro todos actuaron mal e, á vez, era un pouco entendible dada a situación e a que eran nenos. Gustoume Ralph e, aínda que ao comezo fose un pouco bully, tentou manter a orde e o civismo. Ademais, Piggy non merecía ese final, sobre todo cando os rescataron tan axiña.

En definitiva, é un libro que te fai pensar, pero, sen ningunha información previa, podes perder moita da simboloxía agochada.

 

Senlleiras de Antía Yáñez, recensión de Natalia Porras Gutiérrez (1º Bach C)

Nesta novela a autora fai unha crítica á sociedade machista na que aínda hoxe vivimos, ás veces camuflada, pero latente. Conta o problema deste tipo de violencia, tanto física como psicolóxica, que moitas veces pasa desapercibida e é xustificada polas mesmas vítimas. 

 

A novela chámase deste xeito facendo referencia a unha escea do relato no que Alana está co fillo da outra muller, coa que casou seu pai. Ela pregunta polo nome dunhas árbores e el dille que se chaman senlleiras, que quere dicir que son singulares, que merecen ser recordadas. Este nome é unha homenaxe ás vítimas de violencia de xénero da obra e de todo o mundo. 

 

É unha novela doada de ler e de seguir, que trata un tema moi importante dunha forma moi orixinal e está ambientada na nosa propia cidade, perto da fonte de Catro Camiños. 

 

Gustoume moito, é unha lectura recomendada que ten presente este tema, tristemente común.