VOCABULÁRIO DOS DESPORTOS EM PORTUGUÊS

ESCRITORAS EM LÍNGUA PORTUGUESA

VOCABULÁRIO DA ROUPA EM PORTUGUÊS

 

O galego na ciencia, Álvaro Estévez Feijoo (1º Bach B)

O galego é unha lingua que na actualidade conta con varios prexuízos, incluído nas ciencias, considérase de ámbito rural e por iso non se usa tanto nesa contorna. Pero é unha lingua como calquera outra, e debe ser usada e respectada como o resto. É totalmente válida e non existe unha diferenza crucial entre esta e outras linguas, fóra das que teñen un uso global. 

 

Hoxe en día calquera persoa que se queira dedicar á ciencia ten que saber inglés. Esta lingua converteuse nunha sorte de idioma universal da academia científica que lle permite a investigadores de todas partes do mundo compartir ideas, descubrimentos e opinións.

Ademais, Galicia conta con algunhas contribucións á ciencia, tanto en épocas máis recentes como en tempos máis antigos. Destaca Isabel Zendal, a primeira enfermeira en misión humanitaria do mundo, en 1803, que a súa axuda foi decisiva. Tamén, Ángeles Alvariño, unha importante zoóloga do século XX. Como Luiz Liz Marzán un químico lucense desta época.

Isto demostra que ningunha lingua que non teña un carácter mundial, pode ser utilizada para a ciencia.

PRESENTACIÓN DE SENLLEIRAS DE ANTÍA YÁÑEZ, ANTÍA CONDE FERREIRO (1º BACH B)

 

presentacion gratis academica historia antiguo vintage beis de Antía Conde

Os homes na rúa de George Simeon, recensión de Nicolás Otero Bouza (1º Bach B)

Un luns pola mañá, un garda da cárcere do Bois de Bolougne descobre nun dos sendeiros, a uns cen metros da Porta de Bagatalle, o cadáver dun home que se identificou rapidamente coma o doutor Ernest Borm. Atacárono na noite do domingo cando volvía ao seu piso disparándolle cun revólver a queimarroupa e unha bala directa ao corazón acabou coa súa vida.

Maigret, o protagonista e detective a cargo, tiña varios sospeitosos, e puxo ao cargo da investigación aos seus dous mellores homes, Torrence e Lucas. Tras varios intentos, Torrence dá cun sospeitoso con comportamentos bastante estraños, coma tirar un obxecto ao río Sena ou tentar despistalo unhas dez veces. O sospeitoso entra nun bar, Torrence ségueo e chama a Maigret.

Maigret ao chegar ve ao sospeitoso, un home alto e de aspecto foráneo. O sospeitoso non paraba de miralos e viceversa. O home, decátase de que algo raro pasa, pide a conta e marcha do bar. Nese mesmo intre, a pesar de que tanto Torrence coma Lucas dixeron que podían colaborar, Maigret ten que empezar só a persecución.

O home dirixiuse a varios bares, pero non o despistou, e Maigret chamou un compañeiro para que lle fixera unha foto e así non esquecer a súa cara. Decide non publicar ningunha foto e manter a investigación privada. O sospeitoso, vendo que non se libraba de Maigret, decidiu quedar nun motel, o máis barato de toda a zona. Maigret quedou durante varios días a durmir nas escaleiras fronte do cuarto da persoa misteriosa. Debido aos malos hábitos de sono que empezaba a ter, os seus compañeiros obrigáronlle a cambiar algunha quenda de vixía durante os días da persecución.

Ao pasar os días, notábase o cansazo por ambas partes. Maigret, grazas a cálculos propios, deduciu que non lle debía quedar moito diñeiro. O seu compañeiro Lucas descubriu grazas a unha porteira como se chamaba, Stephan Strevzki, que chegara a Francia 3 anos atrás e que estaba casado cunha muller húngara chamara Dora.

A policía, para tentar atrapalo, difundiu unha noticia da desaparición de Dora. Stephan ao vela, correu cara Maigret e entregouse. Terminou admitindo que a responsable do asasinato foi Dora. El só estaba tentando encubrila cando o viu Maigret cerca da escena do crime, e escapou todo o que puido para salvala.

No persoal, este relato paréceme moi bo pola súa forma de narrar os feitos, que me parece perfecta pola súa profundidade e os detalles que dá, que sen lugar a dúbida, fan que te sintas totalmente dentro da historia. Recomendaríalle totalmente este libro ás persoas ás que lles gusta o xénero policial e de investigación.

Os nenos da varíola de María Solar, recensión de María Rioboo Vidal (1º Bach C)

María Solar é unha periodista e escritora galega que naceu en Santiago de Compostela e actualmente ten 51 anos, con este libro titulado Os nenos da varíola obtivo o Premio Fervenzas Literarias polo mellor libro xuvenil en 2018, este libro publicouse na mesma data en castelán e en catalán.

Nesta novela, o tema consiste no desenvolvemento da vacina contra a varíola e a súa expansión polo mundo ata chegar a ser expandida por completo. O libro, céntrase no ocorrido na Coruña. É unha historia baseada en feitos reais.

A ela, cando estudou na facultade de Bioloxía, explicáronlle a expedición de Balmis, onde vinte e dous nenos cruzaron o océano Atlántico transportando a vacina da varíola. Ela decidiu contar coa axuda duns investigadores que recolleran os datos dos nenos que foran e decidiuse a revivir as almas deses pequenos que cambiaran o mundo. Estes nenos orfos deixaban o seu fogar, para emprender unha longa viaxe que prometía prosperidade e novas oportunidades para eles.

Nesta expedición formou parte Isabel Zendal. Esta muller era para moitos dos nenos orfos a figura materna que nunca tiveran, ademais de ser intelixente e axudar na expedición cos seus coñecementos. É unha muller que prefire loitar e resistir fronte aos problemas que deixarse vencer por eles. Podemos decatarnos disto dende o principio da historia cando en vez de abandonar o seu fillo, decidiu crialo soa e traballar duro para mantelo. Ou tamén cando quedou sen cartos porque Tomás lle roubara todo o que tiña, decidiu formar parte da expedición e buscar un novo futuro para ela e Benito.

Asombroume a bondade do doutor cos nenos e o respecto que tiña cara os demais. A miúdo cando pensamos nesa época na que as mulleres eran denigradas, a sociedade estaba dividida por clases e había moita tensión social, pensamos en persoas que só pensan no seu benestar propio. Por iso o carisma amable do doutor e os grandes xestos que tivo co protagonista ao ofrecerlle un traballo e comprometerse a ensinarlle, paréceme moi amable.

A varíola foi unha enfermidade infecciosa, grave e contaxiosa con un alto risco de morte. O úlimo caso diagnosticouse no 1977. As principais características eran as taxas de mortalidade que estaban arredor do 30% con taxas especialmente elevadas en bebés, mentres que nos que sobrevivían quedaban manchas e incluso cegueira como secuela. A través de científicos, descubriron que existía unha varíola que afectaba ás vacas, pero que para os humanos non era mortal, entón fixeron varios experimentos nos que se comprobou a validez da vacina. Comezouse a expandir polo mundo, e tiveron moita relevancia grandes expedicións como a da Coruña.

Os vinte e dous nenos e mais o equipo da expedición partiron dende o porto da Coruña nun barco. Lograron levar a vacina por toda América, sacrificándose moitos deles no camiño, como Salvany. Anos despois, Balmis regresou a España e foi moi ben recibido, mentres que outros non puideron regresar.