xoves, 23 de abril de 2026

A mocidade e o galego, Violeta Cousillas Cao (4º ESO C)

A cultura da nosa comunidade autónoma, ao igual que a cultura catalá e a cultura de Euskadi para os seus respectivos habitantes, é algo do que deberiamos sentir orgullo e falar a lingua sen ningún tipo de problema.

O caso é que se está a perder o costume de falar o galego entre a xuventude (na que eu me inclúo). Isto implica que, cando estas xeracións antecesoras, que aínda preservan o galego (máis ou menos, dependendo da zona, pois alguén da Coruña non vai falar habitualmente igual o galego que alguén de Burela, por exemplo), cando elas xa non estean, a cultura galega (e non soamente a lingua, xa sexan costumes ou sabedorías) perderase, e pouco a pouco Galicia será un Madrid máis, do que soamente quedará o acento (e a medida que pase o tempo, nin iso?). 

Eu, coma persoa adolescente e da Coruña, podo dicir que actualmente á xente da miña idade parécelle raro encontrar a xente da nosa xeración falando galego, e normalmente identificámolos con xente de vilas, pois na Coruña moi pouca xente o fala. Iso é bastante decepcionante, e fastídiame moito que así sexa. Usamos o galego en contextos familiares e en clase de galego, principalmente, polo que non temos o hábito de falalo e cometemos bastantes erros. E non só iso, pois tamén perdemos o costume de cousas que ao igual os adolescentes doutras xeracións facían.

Eu penso que o galego é tamén unha lingua e unha cultura fermosa, e deberiamos de preservala e presumir dela como se fai co euskera e co catalán.

Ningún comentario:

Publicar un comentario

A mocidade e o galego, Violeta Cousillas Cao (4º ESO C)

A cultura da nosa comunidade autónoma, ao igual que a cultura catalá e a cultura de Euskadi para os seus respectivos habitantes, é algo do q...